Collections opruimen: waarom je SCCM-omgeving langzaam verstopt raakt

·

Je hebt het waarschijnlijk al een tijdje zien aankomen. De console reageert iets trager dan normaal, collection evaluations lopen uit, en als je naar je collection-lijst kijkt zie je ergens tussen de vierhonderd en zeshonderd items waarvan je je bij minstens de helft afvraagt wie die ooit heeft aangemaakt — en waarom. Welkom in de wereld van collection debt. Het is de SCCM-variant van technische schuld, en hij sluipt er stiller in dan je denkt.

In deze post duiken we in hoe collections vervuilen, wat dat doet met je omgeving, en hoe je er op een gestructureerde manier doorheen komt zonder per ongeluk de halve productieomgeving te raken.

Hoe collections zich opstapelen zonder dat je het doorhebt

Het begint altijd onschuldig. Een collega maakt een collection aan voor een pilotgroep. Jij maakt er eentje voor een specifieke deployment die eigenlijk maar twee weken zou duren. De helpdesk vraagt om een collection voor een handjevol machines van een afdeling die inmiddels is opgeheven. Niemand ruimt het op, want niemand voelt zich eigenaar.

Na een jaar of twee heb je een jungle. En het vervelende is: elke collection die je hebt, kost iets. Collection evaluation draait op de achtergrond en evalueert voortdurend welke devices en users in welke collection thuishoren. Hoe meer collections, hoe meer werk er verzet moet worden — zeker als je veel query-based collections hebt met complexe WQL-queries. Een collection die niemand meer gebruikt maar nog steeds elke vier uur wordt geëvalueerd, is gewoon verspilling.

De meest voorkomende boosdoeners zijn:

  • Collections aangemaakt voor tijdelijke deployments die nooit zijn verwijderd
  • Testcollections van sysadmins die aan het experimenteren waren
  • Duplicaten, omdat iemand niet wist dat er al een vergelijkbare collection bestond
  • Collections met directe membership rules die verwijzen naar machines die al jaren niet meer inchecken
  • Lege collections die ergens als dependency zijn blijven hangen

Wat collection-vervuiling doet met je omgeving

Laten we even concreet zijn over de impact, want “het is rommelig” is geen argument dat je management overtuigt om hier tijd in te steken.

Ten eerste: collection evaluation time. Als je in de monitoring-sectie van je console kijkt naar collection evaluation, zie je hoe lang elke cyclus duurt. In een gezonde omgeving wil je dat die tijden laag blijven. Heb je honderden onnodige query-based collections, dan stapelt dat op. Zeker full evaluations kunnen flink uit de hand lopen als er te veel collections zijn die op elkaar gebaseerd zijn en dus in een bepaalde volgorde geëvalueerd moeten worden.

Ten tweede: overzicht en beheersbaarheid. Als je snel een deployment wilt uitrollen naar een specifieke groep en je moet door een lijst van vierhonderd collections scrollen om de juiste te vinden, ben je kostbare tijd kwijt. En de kans dat je de verkeerde pakt is groter dan je lief is. Want wie heeft er nou niet een keer een verkeerde collection getarget, en daarna tien minuten zenuwachtig gewacht of er al iets is uitgerold wat niet had gemoeten.

Ten derde: rapportage en compliance. Als je collections gebruikt als basis voor compliance-rapportages of baselines, dan wil je zeker weten dat ze kloppen. Vervuilde omgevingen hebben vaak collections met verouderde membership rules die een vertekend beeld geven.

Hoe je begint met opruimen zonder iets kapot te maken

Hier is het echte werk. En ja, dit is het deel waar mensen tegenop zien, omdat je niet zomaar collections kunt gaan verwijderen zonder te weten of ze ergens op hangen.

Stap één: exporteer een overzicht. Via PowerShell en de ConfigurationManager-module kun je alle collections ophalen inclusief metadata: aanmaakdatum, laatste wijzigingsdatum, aantal members, en of er deployments aan hangen. Dat laatste is cruciaal. Een collection met een actieve deployment verwijder je niet zomaar.

Stap twee: categoriseer. Maak onderscheid tussen collections die:

  • Actieve deployments hebben (niet aanraken zonder overleg)
  • Geen deployments hebben maar wel leden (potentieel herbruikbaar of verwijderbaar)
  • Leeg zijn en geen deployments hebben (eerste kandidaten voor verwijdering)
  • Alleen directe membership rules hebben met machines die al maanden niet meer zijn ingecheckt

Stap drie: communiceer voordat je verwijdert. Stuur een mail of bericht naar je team met de lijst van collections die je wilt opruimen. Geef mensen een week om bezwaar te maken. Klinkt bureaucratisch, maar het voorkomt dat jij degene bent die de collection heeft verwijderd waar iemand stiekem nog iets mee deed.

Stap vier: verwijder in batches. Niet alles tegelijk. Verwijder een batch, wacht een paar dagen, kijk of er klachten komen. Dan de volgende batch.

Query-based collections optimaliseren

Even een stapje verder, want opruimen is één ding — maar de collections die je houdt, kunnen ook een stuk efficiënter.

Query-based collections zijn krachtig, maar ze kunnen ook een aanslag zijn op je SQL-server als de queries niet goed zijn opgesteld. Een paar dingen om op te letten:

Vermijd te brede queries. Een query die de hele hardware-inventory tabel doorzoekt zonder goede filtering is een stuk zwaarder dan een query die werkt op een geïndexeerde kolom zoals NetBIOS name of resource ID.

Limiteer je collections slim. Elke collection heeft een limiting collection. Als je een query-based collection maakt die limiteert op “All Systems”, wordt de query uitgevoerd over je hele device-set. Als je weet dat een collection alleen betrekking heeft op machines in een specifieke OU of met een specifieke installatie, gebruik dan een smallere limiting collection. Dat scheelt evaluatietijd.

Gebruik incrementele evaluatie verstandig. Incrementele collection evaluation is handig voor collections die snel up-to-date moeten zijn, maar schakel het niet in voor elke collection. Microsoft adviseert niet meer dan tweehonderd collections met incrementele evaluatie ingeschakeld — daar overheen gaan merk je in de performance.

Consolideer waar mogelijk. Heb je drie collections die allemaal een licht variant zijn van dezelfde query? Kijk of je die kunt samenvoegen tot één collection met een iets bredere query, en gebruik sub-collections of deployments om het onderscheid te maken.

Een structuur aanhouden zodat het niet opnieuw vervuilt

Opruimen is één ding. Maar als je geen afspraken maakt over hoe collections worden aangemaakt en beheerd, zit je over anderhalf jaar weer op hetzelfde punt. En dat is zonde van de energie die je er nu in steekt.

Een paar praktische afspraken die werken in de meeste teams:

  • Naamgeving standaardiseren. Gebruik een prefix-systeem. Bijvoorbeeld: DEP_ voor collections die primair voor deployments worden gebruikt, RPT_ voor rapportage-collections, TST_ voor testcollections. Dat maakt filteren en opruimen een stuk makkelijker.
  • Eigenaarschap vastleggen. Niet in SCCM zelf, want daar is geen mooi veld voor, maar in een simpele spreadsheet of je CMDB. Wie heeft de collection aangemaakt, waarvoor, en wanneer mag hij weg?
  • Reviewmoment inplannen. Twee keer per jaar, een uur, alle collections langs. Klinkt als veel, maar als je het bijhoudt is het geen ramp meer.
  • Tijdelijke collections labelen. Maak je een collection voor een tijdelijke deployment? Zet dat in de naam. TEMP_PilotGroep_Q3 is duidelijker dan PilotGroep, en herinnert iedereen eraan dat dit weg mag als het klaar is.

Collection-hygiene is niet het meest glamoureuze onderdeel van SCCM-beheer. Maar het is een van die dingen die je omgeving stabiel en beheerbaar houdt op de lange termijn. En eerlijk gezegd: als je ooit een keer door een goed georganiseerde collection-structuur hebt genavigeerd, wil je nooit meer terug naar de chaos. Dat gevoel alleen al is het opruimen waard.

Meer om te lezen